Diva A.

Naast de 3 waar ik al over geschreven heb, is er nog een kind waar ik over moet schrijven. Dat is geen prinses, dat is een diva. Dat is diva A. Al vanaf dat diva klein was, was het duidelijk dat ze geen standaard kind was. Ze is geboren op een zondag, een hele zonnige zondag. Net als met prins N. was de zwangerschap van diva A. geen makkie. Ik was werkelijk getransformeerd tot een zeekoe en in de laatste fase, een vieze zwetende zeekoe. Overal was ik dik, van voren en van achteren. Het was vreselijk.

De bevalling diende zich ook al een beetje apart aan. Ik liep over de drempel van een cafe/restaurant in Bergen aan zee en hop, flats, alsof ik in mijn broek aan het plassen was. Daar was het vruchtwater. Gelukkig had ik een jurk aan. Het was natuurlijk mijn eerste bevalling en mijn pijngrens is al vrij laag dus ik wilde niet meer. Ik had het helemaal gehad. Daarom moest ik naar het ziekenhuis. Jammer genoeg waren ze in Alkmaar nog zo barbaars dat ze een ruggenprik niet gaven, zelfs lachgas kon er niet vanaf. Uiteraard heb ik het toch overleefd. De diva kwam dus op een zondag, een prachtige dag. Een prachtige dag voor een prachtig kind mashaAllah.

Vanaf dag 1 was ik alweer actief, de kraamtijd was super maar diva A. was erg spugerig. Reflux zouden ze nu zeggen, toen zeiden ze: Gebruik Johannesbroodpitmeel. Het arme kind bleef spugen. Dag en nacht liep ik met zure spuugvlekken. Diva A. groeide goed, ze deed het goed. Ik ging werken. Na 6 maanden bleek dat prins G. onderweg was. Ik was in shock. Diva A. was niet zo gecharmeerd van haar broertje toen hij er eenmaal was. Vind je het gek, ze was 15 maanden, net zoals de N. nu is en die toont serieus jaloers gedrag als de S. op schoot klimt bij ons. A. wilde de ogen van G. er wel uitprikken.

Toen ze alletwee wat ouder werden, werd ik (gelukkkig) alleenstaande moeder en ik denk dat daar de moeder A. werd geboren. Want diva A. waakte als een gans over haar broertje. Niemand mocht aan hem komen en dat is nog steeds zo. Ze kookt soms zelfs voor hem en soms vecht ze met hem omdat hij anders te laat op zijn werk komt. Omdat ze van hem houdt. Papa en mama die waren er niet allebei tegelijk dus nam ze de rol als beschermer op zich.

Maar als je dieper naar diva A. kijkt zie je eigenlijk een meisje dat best wel getekend is door alles wat er gebeurd is. Ze heeft veel meegemaakt, te veel. Als moeder ga je kapot als je kinderen verdrietig zijn of als je ziet dat ze een muur om zich heen opbouwen. Een muur zo dik dat je er als moeder pas doorheen komt na een dag of een paar uur heel veel praten. Want je weet hoe dat komt. Dat je daar als moeder niets aan kunt doen doet wel pijn want je wilt ten alle tijden je kinderen beschermen tegen onrecht en tegen moeilijke dingen. In dat opzicht heb ik gefaald. Ernstig gefaald. Ik had andere keuzes kunnen maken. Feit is dat je nooit weet hoe keuzes verlopen als je ze maakt en dat je niet moet terugkijken hoe je iets had kunnen of moeten doen omdat je ook niet weet hoe het dan verlopen was. Je moet omgaan met de keuzes die je maakt. Dus ik hoop dat die lieve diva A. ooit haar muur afbreekt en dat ze alles wat er ooit gebeurd is achter haar kan laten. Dat haar toekomst beter word dan haar verleden en dat ze, als ik ooit oud ben, rustig bij haar oude moeder een bakkie koffie komt halen met haar kinderen en dat ze ooit gelukkig is, gewoon met hoe alles verloopt want dat, mijn lieve A. is wat ik je toewens, een rustig hart, een rustig leven en geen muur maar gewoon een hekje.

Advertenties

About the post

Mijn kippetjes

One Comment

Add yours →

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: