Even bijbabbelen, buikgriep

Een week geleden schreef ik voor het laatst. Een week! Dat lijkt echt wel een jaar gewoon. Ik had 2 blogs geschreven en wilde nog wel meer maar dat ging niet omdat ik Soraya alweer moest ophalen. De volgende 2 dagen gingen er vanzelf 2 blogs op wordpress omdat ze ingepland waren. Maandag begon de ellende. Ik haalde haar van school en liet de kinderen nog wat spelen omdat ze zo genieten dan. Op een gegeven moment knalden er 2 kinderen echt keihard tegen elkaar aan. Gewoon een ongeluk, maar wel een heel naar ongeluk. Dat ene kind was Soraya. Soraya had na dat ongeluk last van haar kaak dus ik hield dat in de gaten. Ze kon niet zo goed eten door die kaak en daarom zat ze op de bank.

Ze gaf aan dat ze zich niet zo lekker voelde maar omdat ze zo gevoelig is, weet ik dat aan het ongeluk en de harde knal. Ineens zei ze dat ze misselijk was en een emmer nodig had. Enja hoor ineens begon ze. Ik dacht nog even dat het lag aan hetgene dat ze nog gegeten had maar nee hoor, echt 5 minuten later begon Nu’aim. De hele avond hebben manlief en ik ons bezig gehouden met de zieke kinderen. Schone kleren pakken, vieze kleren uitdoen, weer aankleden, dweilen, emmers schoonmaken nou noem het maar op. Die avond sliep ik dus weer gezellig met de N. op mijn matras in de huiskamer. Ik heb namelijk liever dat hij op dat matras spuugt dan in mijn slaapkamer.
De hele nacht heeft hij de borstvoeding binnen gehouden maar toen hij water ging drinken de volgende dag kwam dat er weer allemaal uit. Soraya die knapte al wat sneller op maar was nog zwak.

Jammer genoeg was ik dus ook de pineut. Het rare was dat ik wel alles binnen kon houden maar voor de rest voelde ik me zo verrot als je je kan voelen van buikgriep.
Gelukkig was mijn man 2 dagen vrij dus hij heeft echt alles gedaan wat ik niet kon.
Hij bleef maar aan de gang. Erg vond ik dat niet hoor want zolang een man niet weet wat jij thuis doet, denkt hij altijd dat je de hele dag koffie drinkt met je benen gestrekt op de bank. Een beetje werken kon dus echt geen kwaad voor hem.

Zo gingen dus de maandag/dinsdag en woensdag voorbij en zaten we alweer op de donderdag. Donderdag had ik ook geen tijd omdat ik toen van alles moest wassen en opruimen. Vandaag besloot ik dat alles even een tijdje mocht wachten zodat ik tenminste weer even kon bloggen. What can i say? Ik heb het nodig, het is mijn uitlaatklep en iets wat ik heel graag doe. Soms moet je dan alles aan de kant zetten om te doen wat je wilt doen.

Hoe doen moeders dat toch, die timemanagement. Tijd voor je kinderen, voor je huishouden en tijd om te bloggen?

Advertenties

About the post

Geen categorie

2 Comments

Add yours →

  1. In sha allah zijn jullie wel allemaal beter nu. Ik schreef dus een blogje over time management hihi. Maar heb maanden lopen te zoeken wat hier werkte.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: