Ben ik de enige moeder?

Soms vraag ik me af of ik de enige moeder ben die:

°Elke week wel weer een lijstje maakt om een einde aan de chaos te maken en alles nu eens te organiseren maar er dan weer niks van bakt?

°Die geen geduld heeft voor helpende kinderen in de keuken?

°Die broeken die stuk zijn, niet maakt en niet weggooit maar ze nog een rondje door laat gaan omdat dl ze zo lekker vind zitten?

°Die stiekem snoep eet als de kinderen niet kijken en echt baalt als ze ook willen?

°Die soms extra lang in het toilet zit om tot zichzelf te komen aangezien me-tijd niet meer bestaat?

°Die ook soms wel heul lang douched ook al is ze tegen waterverspilling maar de douche masseert je rug zo lekker. En vooral je nekspieren die overuren draaien door alle stress?

°Die soms bloggen belangrijker vind dan de kinderen en dan ‘nog ff, FF, eventjés nog, zo klaar, bijna, ik kom eraan’ zegt terwijl ze gewoon echt geen zin heeft omdat schrijven soms zo lekker therapeutisch is?

°Die haar kind veels te lang op de telefoon (oude van papa) naar YouTube laat kijken omdat dat -zóóó lekker rustig- is?

°Die dagenlang in pyjama loopt als ze niet naar buiten hoeft?

°Die haar kinderen ook soms dagenlang in pyjama laat lopen en ze soms zelfs zo in de tuin laat spelen?

°Die zooo moe is dat ze 3 weken kan slapen?

°Die wekelijks wel van een opvoedkundig principe afstapt omdat dat veel makkelijker is?

°Die tegen de creche is als ze niet werkt maar half tegen een burn out zit door dat principe?

Ben ik echt de enige? Of lijken jullie allemaal alleen maar zo georganiseerd en pedagogisch verantwoord? Ik weet het niet hoor.  Volgens mij is het net zoals dat plaatje bij ‘de club van relaxte moeders’: ☆die andere moeders doen ook maar wat☆

Advertenties

About the post

Geen categorie

6 Comments

Add yours →

  1. Nee hoor je bent zeker niet de enige! Ik laat mijn zoontje ook weleens YouTube zien en voel me daarna weer schuldig 🙂

    Like

  2. ik herken het wel, hier is er nog een extra punt van liever iets vroeger aan de schoolpoort staat om nog eens te kunnen praten met volwassenen buiten de familie (ben huismoeder)

    Like

  3. Haha Allahuma bareek. All of the above, could be me.

    Like

  4. Je bent zéker niet de enige. Ik kan me die tijd nog zo goed herinneren. De vermoeidheid vooral. Troost je, zegt de ervaringsdeskundige ;), er komt een eind aan. Ooit. Tot die tijd: niet teveel tobben en genieten van de pyjamadagen. En blijven bloggen natuurlijk.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: