Zelfreflectie als moeder

Al weken zit het me dwars dat er bijna geen tijd is om te bloggen maar toen ik even serieus ging nadenken realiseerde ik me dat ik misschien wel tijd had maar dat ik geen tijd NAM. Alsof bloggen niet belangrijk voor me is. En toen ik nog meer ging nadenken realiseerde ik me, dat ik eigenlijk met heel veel dingen zo ben/doe. En toen ik nog meer ging nadenken (want zo ben ik, denken, denken, denken), besefte ik me dat ik zelfs mijn vriendinnen al heel lang bijna niet meer zie, niet meer naar de kapper ga, niks meer voor mezelf doe etc. En iedereen weet dat het met een kind van 2 lastig is om tijd te vinden. Maar dit begint gewoon rare vormen aan te nemen. Ik weet dat ik dit heel vaak zeg maar voor mij is het idee dat ik misschien wel tijd heb maar de tijd gewoon niet pak, dus helemaal nieuw. Want waarom schrijf ik niet als mijn man er is? Altijd als hij thuiskomt, of al thuis is, doe ik de laptop dicht en mijn telefoon uit. Aan de ene kant is dat omdat ik deze kant van mezelf, in die 10 jaar dat we getrouwd zijn, nog niet heb laten zien. Aan de andere kant is het omdat ik mezelf niet serieus neem. THERE, I said it!

 Ik neem mezelf niet serieus….

Like what the **** happened??? Sinds wanneer is dit dan? Ik bedoel, onzeker over mezelf ben ik al een tijdje maar dat ik gewoon niet eens naar de kapper ga.. De laatste keer dat mijn haren zijn geknipt bij een kapper (sjah, ik heb dus al een paar keer zelf een schaar gepakt), was toen Nu’aim 3 maanden was.. Een thuiskapper bij een vriendin (hoiiii Khadija). Nu’aim is dus inmiddels 2 jaar. Mijn haren zien er niet meer uit. Nouja, het hangt gewoon. Af en toe word ik het zat en pak ik een schaar en knip ik mijn staart af. Echt, het gaat helemaal nergens over. Maar ergens tussen het moment dat ik zwanger werd en nu, is dit gestart. Ik denk dat ik er eerst gewoon echt te moe voor was omdat ik zo dik als een zeekoe was. Nadat hij geboren werd was het een en al moeilijke momenten op alle vlakken en was er gewoon geen moment voor.

Inmiddels vind ik het een beetje achterlijk worden en tussen nu en volgende week zaterdag, ga ik een moment vinden om naar de kapper te gaan. Het moet gewoon. En vanaf vandaag ga ik gewoon minstens 2 x per week bloggen. Om het mezelf wel wat makkelijker te maken om mijn belofte na te komen, ga ik elke vrijdag een nieuwsbericht delen dat mij raakt of bezig houdt en daar mijn visie over delen. Zo moeilijk kan dat niet zijn. Ik MOET het gewoon doen. Ik zie ook al die andere moeders dat doen die kinderen hebben, sommige met nog wel meer kinderen!.

  • naar de kapper deze week
  • 2 x in de week iets publiceren, hoe klein ook. InshaAllah.

is het herkenbaar voor de moeders onder ons, dat je jezelf gewoon helemaal niet meer serieus neemt na een baby?

Advertenties

About the post

Geen categorie

8 Comments

Add yours →

  1. HI! Het is druk met een gezinnetje, maar je kunt inderdaad ook misschien ’s avonds (als je lekker op de bank zit) je laptop even openklappen? Weet niet hoe laat je kinderen naar bed gaan, je man thuis is, etc. Dus lastig om van de buitenkant iets van te zeggen. Ik heb zelf drie kinderen, werk 32 uur en ben ook erg druk. Maar een kapper is mij heilig hoor. Die plan ik gewoon om de 10 weken in bij de kapper op zaterdagochtend. Heerlijk even een momentje voor jezelf! Doen!!

    Like

    • Hoi! Ik zit nu even te denken aan een planning maar veel is afhankelijk van die kleine want die slaapt niet altijd als een roosje. Dus ik probeer gewoon te bloggen als het kan en voor de kapper heb ik al tegen mijn man gezegd dat ik donderdag (op zijn vrije dag) zeker wil gaan. Nu nog bellen voor een afspraak.

      Like

  2. Zo zo zo herkenbaar! Ik heb op een gegeven moment letterlijk Z aan z’n vader gegeven en gezegd dat ik moest schrijven. Even me-time en m’n hoofd legen.
    Als mama niet goed voor zichzelf zorgt kan ze ook niet goed voor de rest van het gezin zorgen 😉

    Like

  3. Herkenbaar niet, ik heb geen kinderen. Maar ik snap het wel, sommige dingen schieten er bij mij ook in helaas :-(.

    Like

  4. Heel herkenbaar. Jaren geleden hield ik een blog bij, inmiddels is die verdwenen want het was bij weblog.nl en ik heb ‘m niet omgezet. Dat deed ik heel trouw en ik had er plezier in. Nu probeer ik al tijden het ritme weer te vinden maar het lukt niet. Ik zal mezelf ook eens zo bij de kladden pakken als jij doet. Goed voorbeeld doet goed volgen. Succes!

    Like

    • Nou vervelend is dat die weblog.nl. Ik had echt een hele geschiedenis daar. Maarja, het is ook echt geschiedenis dus misschien is het beter om het los te laten. Ik ben nu hier. Enja, ik pak mezelf bij de kladden. Ik moet gewoon mezelf dwingen om te schrijven. Dat klinkt wel vervelend maar ik bedoel meer, mezelf dwingen om tijd te pakken. En dat heb ik nu gedaan. Ik ga nu een blog voor morgen inplannen (als het lukt met de kleine) en met die van woensdag was ik ook al bezig. Maar gewoon beginnen en voor jezelf een makkelijk doel stellen. Jij ook succes he!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: