De blog zonder naam

Zoals de meeste lezers wel weten ben ik begonnen met bloggen omdat ik het gevoel heb dat er weinig dingen zijn waar ik goed in ben qua werk. Zelfs het huishouden is niet mijn ding. Het eten mist meestal wel iets, het kan altijd veel opgeruimder, de afwas staat altijd wel een tijdje voor ik de moed verzamel en qua opvoeding ben ik niet de meest consequente moeder die er is.

Jarenlang dacht ik dat er niets was wat mijn hart kon bekoren. Zo rond 2002/2003 begon ik met bloggen en ik vond dat superleuk. Ik schreef over alles dat mij bezig hield. Wel anoniem want ik was bang dat mensen in mijn omgeving het zouden lezen en er commentaar over zouden geven. Vooral toen ik me bekeerde en daar ook over schreef. Het was echt mijn uitlaatklep want ik was een alleenstaande moeder van 2 kinderen en was vaak eenzaam ’s avonds. Mijn blog was mijn luisterend oor dat ik nodig had.
Toch stopte ik er mee toen ik trouwde want ja een luisterend oor is dan direct beschikbaar in de vorm van een mens en dat vond ik toen beter. Ook omdat ik onzeker was over mijn blog. Ik probeerde het nog een tijdje vol te houden met zo heel af en toe een update maar in 2006 stopte ik echt.

Toch begon ik het bloggen te missen. Ik durfde het alleen niet meer echt. Tot ik ineens weer allerlei blogs begon te lezen en het weer echt begon te kriebelen. Inmiddels is er een hoop veranderd in blogland en is het meeste Chinees voor mij maar bloggen is wel wat ik wil. Het geeft mij zo’n fijn gevoel om te bloggen, mijn blog te lezen en reacties te krijgen. SubhanAllah, nooit geweten dat ik me misschien had moeten richten op schrijven. Als ik dit eerder had geweten, had ik natuurlijk mijn best gedaan om misschien een journalistieke opleiding te doen. Dan was mijn Nederlands direct wat beter en stonden er geen rare taalfouten in. Maarja, je moet altijd kijken naar het nu en momenteel vind ik bloggen zo leuk dat ik me eerst richt op bloggen en schrijven. Ik ben bezig met mijn boek wat er inshaAllah echt wel moet komen. En mijn blog moet ook meer groeien.

Ten eerste zal ik mijn naam in de nabije toekomst gaan veranderen maar dan moet ik wel eerst een webhost hebben. Ik heb al zitten kijken bij webhosting dankzij een lieve medeblogger en ik denk dat ik dat via hun ga doen. Dan heb ik mijn eigen domeinnaam. Dat geeft mij toch ook weer het gevoel dat ik mezelf serieus moet nemen en ergens voor moet gaan.
Zoals ik hier al aangaf, neem ik mezelf niet zo serieus en dat kan gewoon niet. Daarom ben ik deze week, zoals ik al zei, naar de kapper gegaan en heb ik 3 x in de week een blog geplaatst.

Doel bereikt!

En dat is echt heel fijn voor iemand als ik die nooit doorzet. Mijn doel voor deze week is weer 3 x bloggen. Gewoon zodat ik mezelf aanleer om consequent te bloggen. Woensdag zal ik weer over een leuke blog vertellen en de vrijdag is voor mij een dag dat ik ofwel een heel artikel schrijf, of een nieuwsbericht bespreek dat mijn aandacht trok. Ik ga me niet bezighouden met statistieken want het maakt me echt onzeker en dat is wel het laatste dat ik nodig heb. Ik concentreer me eerst gewoon op bloggen, mijn blog opzetten zoals IK het wil met een eigen domeinnaam en bepaalde dingen van bloggen onder de knie krijgen. Tot woensdag inshaAllah (als God het wil)!

Advertenties

About the post

Geen categorie

4 Comments

Add yours →

  1. Hartstikke goed dat je je doel haalde. Ik lees je blog graag. Zet ‘m op deze week. 🙂

    Like

  2. Superleuk! Jij schrijft vanuit je hart. Ik lees je blogs echt graag.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: